Nu al leven veel vluchtelingen in onhygiënische omstandigheden. Met stijgende temperaturen zal dat verergeren. Ook de bewoners van dorpen die vluchtelingen opvangen, lopen risico op ziektes als diarree.

‘Veel vluchtelingen wonen in een leeg winkelcentrum aan de rand van een kerkhof of op andere ongezonde plekken. Er is geen toilet en bijna geen water. Het afval stapelt zich op. Nu de zomer eraan komt en bacteriën zich makkelijker verspreiden, lopen zij een nog grotere kans op ernstige ziektes’, zegt Rick Bauer, noodhulpcoördinator van Oxfam.

Oxfam steunt in Jordanië en Libanon Syrische vluchtelingen en de gemeenschappen die hen opvangen. Zo zet Oxfam zich met hen in om bijvoorbeeld water te besparen en beter op te slaan.

Bauer: ‘De aankomende periode hebben mensen dringend schoon water nodig om ziektes te voorkomen. We moeten vluchtelingen en de ontvangende dorpen een fatsoenlijk en menswaardig verblijf bieden.’

Op donderdag 16 mei verschijnt op alle websites van de deelnemers van Aktion Deutschland Hilft een zwarte pagina. Kort daarop volgt een video over de dramatische situatie in Syrië. Iedereen kan meehelpen door deze video via social media te delen en zo zijn of haar solidariteit met de slachtoffers van de crisis te tonen. Behalve de video vinden bezoekers van de websites er ook veel informatie over de hulpverlening in Syrië en de buurlanden.

De actie wordt gevoerd onder het motto ‘STOPP. Schau hin!’. “Met deze actiedag willen wij het publiek wakker schudden en confronteren met wat er in Syrië gebeurt. Ook willen we het politiek en maatschappelijk engagement voor een einde van het geweld vergroten. We blijven de conflictpartijen oproepen voor humanitaire toegang te zorgen om de mensen te kunnen helpen”, aldus Manuela Roßbach, actiecoördinator van Aktion Deutschland Hilft.

Meer info: www.aktion-deutschland-hilft.de

De SHO startte 25 maart de nationale actie voor de slachtoffers van de burgeroorlog in Syrië, die al meer dan twee jaar duurt. De afgelopen weken stegen de officiële cijfers van het aantal slachtoffers naar 6,8 miljoen mensen, onder wie 3 miljoen kinderen. Het einde van deze humanitaire ramp is nog niet in zicht. Ook na de gezamenlijke wervingsactie blijven de hulporganisaties zich daarom volop inzetten voor hulpverlening. Donaties blijven welkom bij de afzonderlijke deelnemende organisaties.

Ook in andere landen zamelen burgers geld in voor hulp aan Syrische slachtoffers. Vandaag begint in Duitsland een nationale actie, waarin 27 hulporganisaties samenwerken. Ook België en Groot-Brittannië voeren vergelijkbare acties.

“We zijn dankbaar dat zoveel mensen in Nederland steun geven aan slachtoffers van deze complexe ramp. De oorlog is gruwelijk en heeft enorme gevolgen voor onschuldige burgers. Het is goed dat we vanuit Nederland laten zien dat ze niet alleen staan. Gezien de ernst van de situatie blijft steun ongelooflijk hard nodig”, aldus actievoorzitter Jan Bouke Wijbrandi.

Vandaag is het de Internationale Rode Kruis dag. “We hangen vandaag de vlag halfstok uit respect. Respect voor de 19 gestorven vrijwilligers in Syrië. Respect voor de 11.000 collega’s van de Syrische Rode Halve Maan die dagelijks hun leven wagen voor de meest kwetsbaren. En uit respect voor al die hulpverleners die dat dagelijks elders in de wereld doen”, aldus het Rode Kruis.

“Vrijwilligers zijn het hart van de Rode Kruisbeweging. 11.000 collega’s laten in Syrië elke dag zien dat wij onverminderd doorgaan met het nastreven van onze missie: het leed verzachten van de meest kwetsbaren in de wereld”, aldus Cees Breederveld, algemeen directeur van het Nederlandse Rode Kruis.

“Maar ook op andere plekken in de wereld wagen hulpverleners elke dag hun leven. Toegang tot slachtoffers wordt steeds moeilijker, zeker ook in Syrië. En toch gaan we door, ook al worden we steeds vaker in het hart geraakt.” In 2012 kwamen wereldwijd naar schatting 25 Rode Kruis- en Rode Halve Maanvrijwilligers om het leven door geweld.

Begin deze week uitte het Internationale Rode Kruis zijn grote zorgen over de toenemende intensiteit van het geweld in Syrië, waardoor het steeds moeilijker wordt om gewonden te evacueren en lijken te bergen. Geweld tegen hulpverleners is internationaal een groeiend probleem.

Beeld: De hulpverlener van het Rode Kruis op deze foto komt niet in bovenstaande verhaal voor.

In 2010 bracht de Giro 555-actie voor Haïti € 111 miljoen op. Met dit geld verlenen SHO-deelnemers tot eind 2014 hulp aan slachtoffers van de aardbeving. In de vijfde rapportage staat welke hulp tot eind 2012 is geboden. Inmiddels is ruim 86% van de opbrengst, zo’n € 96 miljoen, besteed.

Klik op de kaart voor een impressie van de vele projecten voor noodhulp en wederopbouw die dankzij Nederlandse giften mogelijk zijn.

Slachtoffers: ‘Dankbaar voor alle hulp’

Door de aardbeving stortte niet alleen het huis van de 39-jarige Nathalie Fils-Aime in, maar ook de school waar ze als kleuterjuf werkte. Met haar gezin kwam ze in een opvangkamp terecht. Hoewel haar man na een tijdje werk vond en een appartement kon huren, bleef Nathalie last houden van hoofdpijn en vermoeidheid. “Ik kon niet werken en voelde me waardeloos.” Op een dag bezoekt ze een vrouwengroep van CARE. “Sindsdien is mijn leven veranderd. Ik ontmoette er vrouwen die hetzelfde doormaken als ik. Ik kreeg mijn zelfvertrouwen terug en leerde via een training zeep maken. Die verkoop ik nu. Ik voel me sterk en kan weer voor mijn gezin zorgen.”

Jeanna Garreaud (49), getrouwd en moeder van 2 kinderen, kreeg in 2011 een nieuw huis via het wederopbouwprogramma van Cordaid Mensen in Nood. In dit huis hebben hulpverleners ook ruimte voor een winkeltje gemaakt. Twee jaar nadat Jeanna haar nieuwe onderkomen betrok, zocht Cordaid Mensen in Nood haar op. Jeanna’s winkel blijkt goed te lopen. Het is een komen en gaan van mensen die zeep, bier, wc-papier of snoepjes komen kopen. “Ik heb veel klanten”, vertelt Jeanna opgewekt. “Ik verdien genoeg geld om mijn gezin te onderhouden en om mijn kinderen naar school te laten gaan. Ze willen allebei doorleren en die mogelijkheid kan ik ze nu bieden.”

Afgelopen jaar konden Murat Aubin en zijn gezin met steun van Habitat for Humanity hun tent in een opvangkamp verlaten om hun intrek te nemen in een stevig, veilig huis. “Dit huis is niet te vergelijken met hoe we hiervoor woonden”, aldus Murat. “Overdag was het vreselijk warm in de tent, het was er echt niet uit te houden. In dit huis is het heel aangenaam, ook in de zomer. En we zijn hier veilig.” Het stukje grond rondom het huis hebben Murat en zijn vrouw weten om te toveren tot een prachtige groentetuin, met bloemen, bonen, maïs en fruitbomen. De opbrengst gebruiken ze voor eigen gebruik, wat over is delen ze met de buren. “Mijn hoop voor deze wijk is dat steeds meer gezinnen een huis hebben”, aldus Murat.

Door de aardbeving viel de droom van de 14-jarige Didine, violiste worden, in één klap in duigen. Didine was in shock, net als veel andere kinderen. Plan International zette zogenaamde kindvriendelijke ruimtes op: rustige, veilige (speel)plekken voor kinderen te midden van de chaos. Ook Didine ging regelmatig naar zo’n ruimte en deed mee aan activiteiten als tekenen, zingen, schilderen, theater en …. muziek. Deze activiteiten hielpen haar te verwerken wat ze had meegemaakt. Didine kreeg zelfs weer zin in viool spelen. Plan zocht samenwerking met een muziekschool, waar Didine nu les krijgt. “Ik ben erg trots op mezelf”, zegt de jonge muzikante. “Ik vind het erg prettig dat ik mezelf zo kan uiten en mijn droom toch kan waarmaken.”

Delva Judith (29) bezoekt de kliniek die Fondefh, een Haïtiaanse organisatie, met steun van UNICEF Nederland runt in één van de kampen. In de kliniek worden ondervoede kinderen behandeld, krijgen zwangere vrouwen en moeders versterkende voeding en wordt borstvoeding gepromoot. Delva is vijf maanden zwanger van haar derde kind en komt naar de kliniek om zout met jodium te halen. In Haïti hoeft keukenzout niet verplicht jodium te bevatten, waardoor jodiumtekort nog veel voorkomt. Een jodiumtekort bij ongeboren baby’s of jonge kinderen kan leiden tot ernstige hersenbeschadigingen. “Ik krijg hier zout met jodium”, vertelt Delva. “Ik weet inmiddels dat dat heel belangrijk is voor mijn ongeboren kindje.”

Maxi, Michelson en Jean-Maie – timmerman, schilder en metselaar – kregen een training via het Leger des Heils. Het Leger des Heils herstelt scholen door lokale mensen op te leiden voor de herstelwerkzaamheden. Hiermee stimuleert het Leger des Heils ook de lokale economie. Maxi maakt al weer een jaar deel uit van een onderhoudsteam en voerde op diverse scholen herstelwerkzaamheden en reparaties uit. “Ik heb heel veel bijgeleerd”, vertelt hij. “Ik deed al wel timmerwerk, maar nu kan ik met zwaar gereedschap omgaan en de juiste materialen kiezen. Ook weet ik nu hoe ik stevige constructies bouw en muren en daken aardbeving- en orkaanbestendig maak. Ik heb nu meer kansen in mijn leven en kan veilige gebouwen bouwen.”

De 8-jarige Sendy Fondus woont in Carrefour, één van de armste wijken van Port au Prince. Gelukkig kan ze dankzij Save the Children toch naar school. Save the Children sprak met een aantal scholen af, dat zij in ruil voor de trainingen en ondersteuning van Save the Children, een aantal ‘kwetsbare’ leerlingen gratis onderwijs zouden bieden. Sendy is erg blij dat ze dankzij deze afspraak naar school kan. “Naar school gaan helpt mij om later verpleegster te worden. Ze leren mij hier veel.” Volgens haar leraar is ze een goede leerling. “Ze is een voorbeeld voor andere kinderen,” vertelt hij. “Ze is gedisciplineerd en heeft heel veel in haar mars.”

Scholen en winkels werden vernield. Alles wat met het christendom te maken had, werd vernietigd. “Ik begrijp niet waarom ze dit hebben gedaan”, zegt Ibrahim. “We hebben nooit iemand kwaad gedaan. We leefden in vrede met elkaar en hebben nooit wapens in bezit gehad.”

Ibrahim en zijn gezin konden nog net op tijd wegkomen. Twee van zijn zoons zijn nu in Turkije, Ibrahim zelf is met zijn vrouw en nog een kind in Libanon. Ze verblijven al 5 maanden in een kerk. Het enige dat ze tot nu toe hebben ontvangen aan hulp is een noodhulp pakket van Caritas, een partnerorganisatie van SHO-deelnemer Cordaid Mensen in Nood.

Af en toe gaat Ibrahim naar een ambassade in Beirut om te kijken of hij asiel kan aanvragen in Europa, maar die kans is klein. De meeste tijd brengt hij noodgedwongen door bij de kerk. Hij is bang voor de toekomst: elk bericht uit Syrië laat bloed en verwoesting zien, het gaat maar door.

Beeld: De kerk waar Ibrahim samen met andere vluchtelingen verblijft | Fotograaf: S. Maier/Caritas Oostenrijk

Caritas International is een van de organisaties waar SHO-deelnemer Cordaid Mensen in Nood mee samenwerkt in en rondom Syrië. “Elke dag komen er meer mensen”, zegt Maria, een 30 jaar oude verpleegster die het Caritas kantoor hier al 4 jaar leidt. In het begin kwamen er een paar mensen per dag, vervolgens maandenlang rond de 80. Inmiddels komen er 150 nieuwe vluchtelingen per dag. We geven de mensen een voedselpakket, een hygiëne kit, dekens, en kledingbonnen.

Pater Simon Faddoul, hoofd van Caritas Libanon, zegt dat het aantal vluchtelingen in een razend tempo toeneemt. “Het is bijna niet te bevatten. Dit wordt een ramp.”

“Er is niet voldoende onderdak voor de vluchtelingen. Door de slechte hygiënische omstandigheden in de tijdelijke opvangkampen verspreiden ziektes zich snel. Bovendien staat de fragiele politieke stabiliteit van Libanon onder druk. Libanon heeft 4 miljoen inwoners; wij bieden onderdak aan 1.2 miljoen Syriërs. Meer dan 25 procent van onze bevolking is Syriër. We verliezen de controle over deze humanitaire situatie. Ik roep iedereen op om het lijden van de Syrische mensen te stoppen. We moeten hier iets aan doen.”

Maria’s team zorgt voor de vluchtelingen in een gebied met een radius van 20 km. Voor urgente medische hulp is er een mobiele kliniek ingezet. Het meest voorkomend zijn kleine verwondingen, huidziektes, longinfecties en diarree. “In het begin was de lokale bevolking erg behulpzaam bij de opvang van de vluchtelingen. Maar nu zie je dat de situatie teveel vergt van de mensen en ik vraag me echt af hoe lang dit nog goed kan gaan”, zegt Maria. “Voorlopig is er nog geen zicht op het einde van deze humanitaire crisis en ik ben bang dat de onrust hier zal toenemen.”

Beeld I: Maria in het Caritas kantoor | Fotograaf: S. Maier/Caritas Oostenrijk

Beeld II – Distributie van noodhulppakketten door Caritas Libanon | Fotograaf: E.J. Daniels 

Sulayma, een 31 jarige moeder van vier kinderen, vluchtte enkele weken geleden van de stad Homs, waar haar echtgenoot werd gedood en haar broer gegijzeld, naar Amman, de hoofdstad van Jordanië.

Gevraagd naar de reden voor haar vlucht naar Amman, vertelt Sulayma: “Mijn veertien jaar oude dochter is getraumatiseerd nadat gemaskerde mannen onze woning binnendrongen en ons sommeerden te vertrekken. We hadden geen andere keus dan direct naar Jordanië vluchten, op zoek naar veiligheid en vrede. Ik hoop dat God op een dag het monster van de oorlog zal stoppen, zodat mijn kinderen een toekomst krijgen.”

Sulayma woont nu met haar kinderen in een armoedig huis. Omdat er geen meubels zijn, zit de familie op dekens op de vloer. In het midden van de kamer staat een gaskachel. Oranje bouwplastic hangt voor een gebroken raam, om de wind en de regen buiten te houden.

De ACT Alliance heeft Sulayma twee pakketten met babyartikelen gegeven voor de baby die ze verwacht. Ze is er erg blij mee, omdat ze zelf geen geld heeft om iets te kopen. De andere kinderen van Sulayma beginnen direct, nadat ze enkele kleursetjes voor school hebben gekregen, te tekenen: vlinders, groene bomen, honden en katten bij een rivier. “Dit is onze toekomst”, zegt een van hen. “Vrede, weer thuis in Syrië.”

De kerk ontving in haar toren hele bijzondere gasten: de gierzwaluwen. Zij worden ook wel Koninginnedagvogels genoemd, omdat zij ieder jaar op 30 april naar Nederland terugkeren. De gierzwaluwen nestelen ook in Syrië.

Gierzwaluwen vliegen de hele wereld over en hebben geen boodschap een grenzen. Juist deze gasten wil de Oranjekerk op Koninginnedag als zij in Nederland terugkeren, daarom van harte welkom heten.

Met de gierzwaluwenactie wil de Oranjekerk de solidariteit van de bevolking van de Pijp en van Amsterdam met de mensen van Syrië vergroten, met name met die mensen die van huis en haard verdreven zijn en voorlopig geen zicht hebben op terugkeer.

De Oranjekerk roept mensen op zich in te zetten voor de vluchtelingen van Syrië en een gift te doen op Giro555. De kinderen van de Oranjekerk gaven het startsein voor de actie met een brief aan de nieuwe koning waarin zij hem en de nieuwe koningin attenderen op de speciale koninklijke gasten en hun boodschap van solidariteit.

De gierzwaluwen vliegen door
Het gaat goed met de actie. Daarom stand ook Bevrijdingsdag in het teken van de gierzwaluwen. Deel de vrijheid, met alle onvrije mensen in Syrië, door hen te ondersteunen met een financiële bijdrage. De gierzwaluwen blijven doorvliegen voor Syrië zolang ze in de toren van de Oranjekerk nestelen en nog in Nederland zijn. Dat is zo’n 100 dagen, dus tot begin augustus. Voor meer info en voor de nieuwe brief aan de koning, mail naar: info@oranjekerkamsterdam.nl.

Met de actie hoopt de Oranjekerk veel geld op te halen voor de Syrische vluchtelingen.

Klik hier voor meer informatie, of neem een kijkje op www.beleefdelente.nl/gierzwaluw waar je de zwaluwen live kunt volgen. Goed nieuws: vandaag is de eerste vogel op het nest gekomen!